Testimonials » Diana Franssen (1)

Beelden van mensen

De tekeningen en schilderijen van Louise van Terheijden zijn opgebouwd uit een samenspel van lijnen en kleuren; uit een spel van grafische en schilderachtige elementen. In haar tekeningen is de tweedeling sneller waarneembaar, omdat de scheiding tussen de zwarte grafische gegevens en de overwegend blauw- en oranjeachtige kleurvlakken voor een contrast zorgt.
De voorstelling wordt door het samenspel opgenomen in het totale beeldvlak waarin moeilijk een voor- en achtergrond te onderscheiden zijn. De lijnen zijn bedoeld om de grenzen van de voorstelling opnieuw af te bakenen, terwijl met de kleurvlakken getracht wordt de voorstellingen te ontmantelen.

Waar in de tekeningen door middel van cocurrentie tussen de gekleurde vlakken en de grafische elementen een evenwicht ontstaat, wordt in de schilderijen een balans gecreëerd door de grafische gegevens op te nemen in het geheel van verfvlekken met zachte kleurovergangen. Inde wijze waarop de onderdelen worden gebruikt is een bescheiden ontwikkeling zichtbaar in de meest recente schilderijen. De groei vanuit een sterke concurrentie via een evenwicht door gelijkwaardigheid van de beeldelementen maakt nu plaats voor een spanning. Een spanning tussen de grote vorm die in het centrum van het beeldvlak is gesitueerd en de hem omringende elementen.
Zo is in het schilderij Diana een overall-compositie waarneembaar waarin een figuur, opgebouwd uit dezelfde onderdelen waaruit ook de achtergrond is opgebouwd, zichtbaar wordt. De gelijkwaardigheid van kleur en contrast in de compositie versterkt het evenwicht.
In Twilight daarentegen is de concentratie vooral gericht op de vorm in het centrum van de compositie, waarbij de omringende elementen een aanvulling zijn voor de middenpartij.

De mens staat centraal in het werk van Louise van Terheijden. Geborgenheid, liefde, verlangen, eenzaamheid, seksualiteit en onschuld; collectieve herkenningspunten voor de mens worden geïndividualiseerd en in een eigen beeld vervat. Louise van Terheijden laat archetypen ontstaan; oerbeelden van menselijke grondervaringen die bestaan in het collectieve onderbewustzijn en die zich bewust kunnen manifesteren in de vorm van symbolen.

In Een plaats voor de stilte is een vrouw zichtbaar met lange golvende haren, die als een sluier naar beneden hangen. Een figuur die door het evenwicht in de kleur en de afgewogenheid in de kleurtonen als het ware zorgt voor de waarborging van het licht.
Dit beeld roept herinneringen op aan Maria als Mater Misericordiae (Mantelmadonna) waarbij Maria of engelen haar mantel openspreiden, zodat de mensheid daaronder beschutting kan zoeken tegen alle mogelijke gevaren.
Geborgenheid?

Twee zwevende hoofden in een fond van blauw, omgeven door witte lelieachtige bloemen zijn zichtbaar in Twilight. Twee polen, wel verbonden, maar tegenover elkaar, elk aan het einde van de lijn en elk met een eigen visie. De energie die ze beide doet oplichten komt uit een gele stroom.
Te interpreteren als de energie die deze uitzichtloze situatie zuiver tracht te houden of als de bron van liefdevolle verbondenheid tussen mensen?

Een ander doek laat twee elkaar omhelzende figuren zien. Ze zijn opgenomen in een veld van rijke pasteltinten die variëren van zacht groene tot zalm- en lila tinten.
Het schilderij straalt harmonie uit die er zou kunnen bestaan in een menselijke relatie. Maar de openheid in de tekening belicht ook de broosheid van diezelfde harmonie.

Naast de visuele onderdelen geven ook de titels aanknopingspunten. De liefde zo kort, het vergeten zo lang, The eye of the night of Zonder woorden spreken sterk tot de verbeelding en leggen getuigenis af van de belangstelling van Louise van Terheijden voor het weergeven van collectieve ervaringen binnen menselijke verhoudingen.
Het resultaat in de vorm van een beeld is voor haar geen eindpunt maar een tussenstadium in het zoeken naar, het overwegen, het voelen en het intuïtief hervinden van beelden van mensen.

Diana Franssen